เรื่องเล่าฉบับอ่าน
เปิด JavaScript เพื่อเลือกคำตอบและให้ Owlie เรียกชื่อคุณ หรืออ่านเรื่องราวด้านล่างได้เลย
วันนี้… เต็มมือเลยใช่ไหม
บางวัน ลืมตาขึ้นมา… ก็เหมือนมาสายแล้ว
ข้อความที่ยังไม่ได้ตอบ ข้าวที่เย็นลงระหว่างทำงานอีกอย่าง
แล้วพอมีคนถามว่าไหวไหม คำว่า “ไหว” ก็ออกไปก่อนทุกที
เพื่อน… ตรงนี้ไม่ต้องรีบตอบว่าไหวก็ได้นะ
วางไว้ข้างเก้าอี้ก่อน อาวล์ลี่จะนั่งเฝ้าให้สักครู่
อาวล์ลี่เจอกระดาษแผ่นหนึ่ง…
มุมมันยับนิดหน่อย แต่ยังพับเป็นเครื่องบินได้นะ
นึกถึงตอนที่กระดาษแผ่นเดียว เป็นได้ทั้งบ้าน ทั้งเรือ ทั้งท้องฟ้า
มีภาพเล็ก ๆ จากวันเก่า ที่คุณยังอยากเก็บไว้บ้างไหม?
ถ้าไม่อยากกลับไป เราวาดเรื่องของวันนี้ลงไปแทนก็ได้
บางเรื่องเล็กมาก… แต่เรายังจำได้
จำวันนั้นทั้งวันไม่ได้แล้ว แต่กลับจำรอยสีติดนิ้วได้
หรือเสียงเรียกให้กลับบ้าน… ตอนที่ยังอยากเล่นอีกนิด
ตอนนั้น เราอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังมีความสุขอยู่
ถ้ามีสักช่วงที่อยากเก็บ เราใส่มันไว้ในดาวดวงเล็ก ๆ นี้ได้นะ
ไม่ต้องกลับไปเป็นเด็ก แค่เหลือที่ให้ความรู้สึกนั้นอีกหน่อย
เมื่อก่อน อยากให้เวลาเดินเร็ว ๆ…
อยากโตพอที่จะไปไหนเอง เลือกอะไรเองได้
พอมาถึงวันนี้ บางทีกลับอยากขอเวลาเพิ่มอีกหน่อย
เพิ่มให้มื้อที่กินไม่ทัน ให้คนที่ยังไม่ได้โทรหา ให้ตัวเองที่รออยู่ท้ายรายการ
อาวล์ลี่หยุดนาฬิกาให้ไม่ได้หรอก… แต่จะไม่เร่งคุณไปจากตรงนี้
เราอยู่ระหว่างทางอีกนิดด้วยกันก็ได้นะ
วันนี้ แค่เป็นคุณก็พอแล้ว
ในวันที่ใคร ๆ รออะไรบางอย่างจากคุณ…
อาวล์ลี่ขอเป็นเพื่อนที่ไม่รอให้คุณทำอะไรให้สักตัวนะ
ไม่ต้องทำให้เสร็จ ไม่ต้องทำให้เก่ง ไม่ต้องฝืนยิ้มให้ด้วย
เพื่อน… ขยับมาอีกนิดไหม หมอนฝั่งนี้ยังอุ่นอยู่เลย
ดูสิ… มีใบเล็ก ๆ กางออกแล้ว
เมื่อวานมันยังเล็กกว่านี้นิดหนึ่ง อาวล์ลี่เกือบไม่ทันสังเกต
บางอย่างค่อย ๆ เปลี่ยนไป… โดยไม่ต้องรีบให้ใครเห็น
วันนี้ของคุณก็ไม่จำเป็นต้องดีขึ้นทั้งหมดในคราวเดียวหรอก
อาจแค่น้ำหนึ่งแก้ว เพลงหนึ่งเพลง หรือช่วงที่ไหล่ได้พักลงนิดหนึ่ง
เราลองเผื่อเรื่องเล็ก ๆ สักเรื่องให้คุณกันไหม?
ถึง เพื่อน
ตอนคุณเดินเข้ามา อาวล์ลี่ไม่รู้หรอกว่าคุณผ่านอะไรมาบ้าง
แต่ดีใจนะ ที่ช่วงเล็ก ๆ ของวันนี้ เราได้ใช้มันด้วยกัน
กลับออกไปแล้ว โลกอาจยังมีเรื่องเดิม ๆ รออยู่
ถ้าเหนื่อยอีก จำไว้นะ เพื่อน… คุณไม่ต้องรอให้ทุกอย่างเรียบร้อย ถึงจะพักได้
อาวล์ลี่จะเผื่อเก้าอี้ไว้ แล้วเปิดไฟดวงนี้ให้เหมือนเดิม